In de rubriek ‘Van binnenuit’ nemen onze collega’s van Landschapsbeheer Flevoland je mee achter de schermen. Van medewerkers tot directeur en bestuursleden vertellen zij over hun werk in het landschap, hun ideeën en bijzondere momenten waarbij natuur, erfgoed en landschap samenkomen.
Wat gebeurt er eigenlijk achter de schermen bij Landschapsbeheer Flevoland? Als voorzitter van het bestuur denkt Andries Poppe samen met de directeur regelmatig na over de koers en het dagelijks functioneren van de stichting. Wat speelt er, welke keuzes worden gemaakt en wat drijft hem in zijn rol? In deze column vertelt Andries over zijn betrokkenheid en waarom hij zich met overtuiging inzet voor Landschapsbeheer Flevoland.
Vandaag, 25 februari is een prachtige dag. De hele dag zon en niet te veel wind en heerlijke temperatuur van 16 graden. Het is genieten voor de natuur. En daarmee voor bloemetjes en bijtjes, maar ook voor mensen als onderdeel van de natuur. Heerlijk een terrasje pakken om te lunchen op ons thuisterras. De bijen genieten ook bijzonder en zijn weer uitbundig zoemend met duizenden buiten. Ze brengen zelfs al nectar naar huis in bolletjes aan hun achterpootjes in de kleuren wit, geel en oranje. We zien dan ook al een enkele paardenbloem, kornoelje, hazelaar en wilg die beginnen te bloeien. We horen en zien ze ook in grote aantallen sneeuwklokjes in de windsingel. Echt genieten. Je wordt spontaan blij van zoveel moois! En dan heb ik het nog niet gehad over het tellen van de nachtvlinders waar ook alweer de eerste mooie meldingen van binnenkomen.
En ja, het kriebelt ook wel een beetje. Zo vroeg, zulke hoge temperaturen. De koolmeesjes en mussen hangen nog aan de vetballen. De tortelduiven zijn nog niet zo lang aan het tortelen. Komt het wel goed met steeds meer extremen korter op elkaar?
Wat ik bijzonder vind is dat onze leefomgeving in Noordoostpolder (en ook elders in Flevoland) steeds mooier wordt naarmate ze op een ‘hogere leeftijd’ komt. Als je eerlijk bent wonen we toch in een prachtig gebied. Weids met prachtige groene lijnen. Steeds mooier en voller begroeid. Steeds gevarieerder met gewassen omgeven door akkerranden waarin ook prachtige bloemen zich in grote variëteit laten zien en ruiken.
Als voorzitter van Landschapsbeheer hoor en zie ik hoe medewerkers en vrijwilligers genieten van het werk buiten. Hoe we dankzij onze kennis, kunde en specialisatie veel kunnen betekenen op zoveel plekken in de provincie. Hoe overheden en organisaties ons vinden. Hoe we met positiviteit en welwillendheid met elkaar samenwerken en versterken. Ten goede van landelijk en stedelijk gebied en met grote waarde voor elke euro die we te besteden hebben.
Tot slot, ben ik nu al te euforisch als beginnend voorzitter van Landschapsbeheer Flevoland? Nee. Het glas is bij mij halfvol. Uiteraard willen we nog meer bereiken. Denk maar aan de uitdagingen die we hebben met de groenblauwe dooradering, en zachte overgangen tussen landbouw en natuur, of aan de exoten. Wat ik hier schrijf lijkt me een mooi begin van een regelmatige column. Ik hoop natuurlijk dat ik je een beetje prikkel en ook reactie.
Tot een volgende keer, waarbij ik meer stil wil staan bij de aandacht die we als Erfgoedhuis Flevoland geven aan onze karakteristieke plekken die zo kenmerkend zijn voor ons mooie Flevoland.
Andries Poppe,
Voorzitter Bestuur Landschapsbeheer Flevoland.
